Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

Βροχή Μαγιού(45 χιλ.)

Σε τρεις μέρες
20,21και22 του Μάη
45 χιλ.



Για να θυμίσω, περιοχή Κύμης.
Υψόμετρο:

(Το αλτιμετρακι
-αρχαιολογία πλέον σαν τον χρήστη του-
και πάντως, έτσι κι αλλοιως,
 συν-πλην 2-3m αναλόγως καιρού)

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

Βροχή 20-21 Μάη



Θα έλεγα ¨ επιτέλους ¨, εάν δεν ήταν μερικές χιλιάδες 
μελισσ'ακια 
στο βουνό από πίσω μας.
Η αγροτική ζωή είναι 
¨ υψηλού ρίσκου ¨.
Θέλει τον αγρότη, καλλιτέχνη με πολλές γνώσεις-
να παίζει συνέχεια ζάρια με την φύση...
Και όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα,
να μπορεί στο τέλος να πει
¨ο κόπος είναι το δώρο... ¨


ΥΓ
Τον Απρίλη μέτρησα 5 χιλ. βροχής. Αμελητέα ποσότητα.Γι αυτό και παρέλειψα
την οφειλόμενη ανάρτηση.
Εκκρεμεί πάντως μέσα μου,
μια συγκέντρωση και ανάρτηση 
των σημειώσε'ων μου των τελευταίων ετών.  
           

Πέμπτη, 13 Μαΐου 2010

Ψωμί στο γκάζι (εναλλακτικά,στο¨μάτι¨.) Αντί δώρου.



        Τα ¨ εργαλεία ¨
Στο ηλ. μάτι
 υπάρχει η δυνατότητά 
να ξεκινήσω το ψήσιμο
 μια ώρα πριν το πρωινό ξύπνημα.
(Με τη βοήθεια του χρονοδιακόπτη.)
Για την ανάδευση, γάντζος.

Τα υλικά:
-Προζύμι βγαλμένο από το ψυγείο
 από το προηγούμενό βράδυ.
-Αλεύρι.
Παίρνω από τον μύλο:
¨ Άσπρο ¨,¨ κίτρινο ¨και ¨ ολικής ¨.
Το περνάω ένα βράδυ από βαθιά κατάψυξη.
(Εξαρτάται από τις προτιμήσεις.
 Μπορεί να προστεθεί αναλόγως από καλαμποκάλευρο , ρυζάλευρο 
και όποιο άλλο υπάρχει στην διάθεσή μου-βρόμη, σίκαλη, οτιδήποτε.)


Σε αυτό το ψωμί, έχω προσθέσει σόγια.
(Την προμηθεύτηκα από εργοστάσιο επεξεργασίας.
Σε μορφή φασολιού, συσκευασία σακιού των 50 kgr
και  συνοδευτική βεβαίωση  ότι πρόκειται για μη-μεταλλαγμένη...

Την αλέθω λίγη-λίγη στο μύλο του μίξερ.










-Μαγιά.
(Κυρίως την εποχή που δεν βοηθάνε  οι θερμοκρασίες
 ν ανέβει το ζυμάρι.
Επειδή κάνω γενικότερη χρήση ,
την παίρνω νωπή, από τις πρώτες ύλες. Δεκακιλη-την διατηρώ στον καταψύκτη.
Προτιμότερη η ξερή σε συσκευασία του μισού η του ενός.)


Αναλογίες:
Γενικά,5(αλεύρι) προς 3(νερό).
{Σ αυτό εδώ. λόγω σόγιας, άλλαξα λίγο την αναλογία.
Σε πιο... νορμάλ καταστάσεις,
με το 5:3 έρχεται το ζυμάρι ακριβώς όπως χρειάζεται για ψήσιμο
Η δική μου προτίμηση,
3 ολικής και από 1 κίτρινο -το λεγόμενο ¨ χωριάτικο ¨-,
1 άσπρο 
το οποίο σαν ραφιναρισμένο, είναι ένα ¨ σκοτωμένο ¨ υλικό
 ( απομακρύνονται 25 θρεπτικά στοιχεία)
 που χρησιμοποιώ για ισορροπία }

Το σκεύος 
που χρησιμοποιώ  για ψήσιμο,
 έχει καθαρή διάμετρο 32,5cm.


Επειδή το μίξερ είναι οικιακής χρήσης,
 φτιάχνω δυο κομμάτια ζύμης.
Από κάθε κομμάτι, 
αφαιρώ ένα γεμάτο κουτάλι σούπας υλικό
-άρα δυο κουταλιές ¨ βουνό ¨.
Προσθέτω ένα φλιτζάνι νερό 
και αυτό θα είναι το προζύμι μου
 για την επόμενη φορά.
(Το καλοκαίρι,
 εάν δεν το βάλω κατευθείαν στο ψυγείο,
 ξινίζει.)
Στρώνω σουσάμι
 η όπως εδώ, βρώμη για να γυρίσει πιο εύκολα.
 Καθόλου λάδι.
Αποφεύγω το πλύσιμο του σκεύους με νερό.
 Άλλωστε το χρησιμοποιώ αποκλειστικά για το ψωμί.

Τον χειμώνα, 
το αφήνω κοντά στη τζακοσομπα το βράδυ.
Την άνοιξη
 το βάζω το πρωί για προθέρμανση 
στον ηλ. φούρνο.
Θερμ.: περίπου 40 C.
Προθερμαίνω για 20' 
και το αφήνω 
ώσπου να φουσκώσει 
οπότε και το βάζω
 στη χαμηλότερη βαθμίδα του γκαζιού.






Στη μια ώρα
-θέλει προσοχή 
ανάλογα με το πόσο δυνατή είναι η φωτιά-
το γυρίζω.
Το αφήνω 
άλλη μισή, τουλάχιστον ώρα 
με το καπάκι πάντα κλειστό 
και ξαναγυρίζω.
Την τελευταία αυτή φορά, 
αφήνω το καπάκι ανοιχτό.
Σιγοψηνω για να στεγνώσει για 10' περιπου.



Τέρμα.










(Το συγκεκριμένο, βγήκε 2.600γρ)