Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Ελιά ¨ Θρούμπα ¨, ¨σταφίδα¨ ανάλατη.


Από μικρό με τράβαγε με δύναμη η γη.
Τα αρώματα, τα χρώματά της...
Οι γεύσεις των καρπών, οι μυρουδιές τους
ήρθαν αργότερα.
Τι καθόρισε τα γούστα μου, 
τι με οδήγησε στην σημερινή μου εξάρτηση 
από την καθημερινή τους απόλαυση,
δύσκολο -και βαρετό μάλλον-να πω.





Με το κύλισμα του χρόνου
όλα ταιριάξανε, δένουνε μεταξυ τους:
Τα γούστα μου,οι επιθυμίες, αυτά που μου έβαλαν στη φούχτα οι περιστάσεις...



Αυτή την απόλαυση είναι που θέλω να μοιράζομαι
 με αυτά που φτιάχνω αλλά και με αυτά που ¨ανεβάζω¨ εδώ.
Μιλώντας δε για απολαύσεις, θέλω να κλείσω τη χρονιά 
με μια από τις ¨ ριζικές ¨ για μένα:
Ελιές.
 Ελίτσες σε κάθε πιθανή μορφή!
Για αυτή την ανάρτηση,
βασίλισσες ανάμεσα σε πριγκίπισσες,
οι γλυκές (κουμιώτικες) θρούμπες.
Εδώ, απλωμένες για την ωρίμανσή τους.
Φέτος, εξαιρετικές σε ποιότητα λόγω καιρικών συνθηκών
που ενώ από τη μια δεν ευνόησαν τον δάκο
 από την άλλη αντίθετα, βοήθησαν τους αρμόδιους μύκητες
στην διάσπαση της ελευρωπαΐνης,της πικρής τους ουσίας.


Εδώ κάτω,
έτοιμες πια για τον καταψύκτη όπου τις διατηρώ σε μεγάλες ποσότητες
ανάλατες μετά από πλύσιμο και στέγνωμα
σαν μοναδική επεξεργασία.

Ανάλατες δε, γιατί έτσι τρώγονται άφοβα σε ποσότητα
η δε γεύση τους είναι εντελώς ¨ απείραχτη ¨!
(Έστω, ελάχιστο αλατάκι-αν δεν γίνεται αλλιώς.)




Έχω δοκιμάσει και μια τεχνητή ωρίμανση
με την έκθεση σε θερμό αέρα (τζακόσομπα).
Χάνεται η πικρή ουσία,η ελιά μένει πιο μαύρη...
... αλλά κάτι λείπει(οργανοληπτικά)...
Θα έπαιζα ευχαρίστως
με ένα ξηραντήριο που θα μπορούσα να ρυθμίσω την υγρασία
ώστε να έχω συνεχή την δράση του μύκητα.
...

Ααχ,η απόλαυση γίνεται απόλυτα ¨ ριζική ¨ συγκομίζοντας
με την ερχόμενη γενεά 
 καρπό δέντρων αιωνόβιων 
 φυτεμένων από τα άγια χεράκια
αγνώστων 
-μα τόσο προσφιλών...-προ-προ παππούδων...


Αναρωτιέμαι μια και το έφερε ο λόγος,
πότε στ αλήθεια φυτεύτηκαν αυτά τα δέντρα...
Προς το παρόν,
εντρυφώ με απόλαυση και ενδιαφέρον στις σελίδες 
του παραπάνω βιβλίου-δώρο καλής φίλης.
Εν καιρώ δε,και σε αυτό ακριβώς το σημείο
 προτίθεμαι να αναρτήσω
...¨ διάφορα μεζεδάκια ¨
σχετικά με το θέμα...
..........................................................................
..........................................................
Να όμως που έπιασε η Άνοιξη του 11
(26-4-11)
χωρίς να καταφέρω να προχωρήσω!
Αντί λοιπόν για αλμυρό μεζεδάκι 
που θα περίμενε κανείς μιλώντας για ελιές,
είπα να προσφέρω εδώ
-σε αυτή την ανάρτηση χωρίς μεγάλη επισκεψιμότητα
για μένα όμως ιδιαίτερα κοντινή-
ένα... ανέκδοτο από την Ιαπωνία
(προ Φουκουσίμα!)
Γλυκές ελιές!
Στα γλυκά της η γιαπωνέζικη κουζίνα βρίσκω πως
υστερεί σε φαντασία!!! 
Κατά την δοκιμή, μπορώ να πω πως... σοκαρίστηκα! 
Οπωσδήποτε αμφιβάλω για το αν θα βρίσκονταν πολλοί κάτοικοι 
στη λεκάνη της Μεσογείου που θα τους πέρναγε 
έστω και κατά διάνοια αυτή η ιδέα!
Οι συγκεκριμένες ελιές  προέρχονται από Ισπανία...

Για όποιον πάντως θα επιθυμούσε κάτι περισσότερο,
ορίστε εδώ πάνω ευδιάκριτα ηλ/δνση...
(Για να μην πελαγοδρομήσει κανένας...,
εδώ στα ελληνικά.
Έχει ενδιαφέρον λίγο ¨ χάζεμα ¨ στις τιμές!)
Άδεια Creative Commons
Το έργο με τίτλο Hymenopterist (Υμενόπτερος) από τον δημιουργόhttp://royalgello-innatur.blogspot.gr/ διατίθεται με την άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού 4.0 Διεθνές .

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Sechium edule - σέχιο. Οικογένεια (Κολοκυνθοειδών) Cucurbitaceae.


Αγνοούσα για χρόνια το όνομά του.
Από τον γείτονα μαζί με τον ¨ σπόρο ¨ παρέλαβα για όνομά του, κάτι σαν ...¨Τσούας¨!
(Στην πραγματικότητα άμα το καλοθυμηθώ, είπε κάτι σαν ...¨τσο-τσο¨
που προέρχεται
-τώρα το ξέρω-
 από το chocho η chow-chow.)

Πάντως έτσι το λέγαμε
 ακόμα και όταν αργότερα βρήκα για πρώτη φορά περί τίνος επρόκειτο...
... εδώ σε αυτό το αφιέρωμα.Σε συλλογικό άρθρο με τίτλο
¨Τα κολοκυνθοειδή στο σύστημα εμβολιασμού ¨
βρήκα τις πρώτες πληροφορίες για το
 Sechium
 (σεχιο η μερλιτον η κριστοφιν η καγιοτ).

Ορίστε πάλι που μιλάω για εμβολιασμό!-
-αυτή τη φορά
 με αφορμή τον εμβολιασμό πεπονιού, καρπουζιού, αγγουριού
σε υποκείμενα κολοκυθιάς!

Ο λόγος για το Sechium αλλά...
 μου είναι(φυσικά!) αδύνατο να αντισταθώ στον πειρασμό
 να πω δυο-τρία λογάκια σχετικά με ΤΟ ¨ θέμα ¨
που βρήκα σε αυτό το άρθρο.
Ότι για τα μεν λαχανικά
(στα παραπάνω να προστεθούν ντομάτα-μελιτζάνα)
η εφαρμογή του εμβολιασμού άρχισε σε Ιαπωνία-Κορέα
στα τέλη της δεκαετίας του 1920 
με εμβολιασμό
φυτών καρπουζιού σε νεροκολοκυθιά.
Γενικά δε μιλώντας για εμβολιασμό,η προέλευσή του
ανάγεται στην αρχαιότητα.
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι οι Κινέζοι ήταν εξοικειωμένοι με τον εμβολιασμό δέντρων
τουλάχιστον 1000 χρόνια π.Χ.
Ο Αριστοτέλης(384-322 π.Χ) και ο Θεόφραστος(372-287 π.Χ)
αναφέρονται στον εμβολιασμό,
παρουσιάζοντας τη σχετική εμπειρία στον ελλαδικό χώρο.
[Hartmann,H.T.,Kester,D.E. and Daview,F.T.,1990. Plant Propagation.New Jersey.]

Τώρα που τα έγραψα και ησύχασα,
να επιστρέψω στο μοναδικό μονόσπερμο γένος
 μέσα στην οικογένεια Cucurbitaceae.
(Εδώ πιο πάνω, έχει κατακυριεύσει την κυδωνιά στον κήπο!)
Το λοιπόν, μια αναζήτηση στο ελληνόφωνο κομμάτι του ιστού
είχε-ως συνήθως-φτωχή συγκομιδή.
Στο παγκόσμιο  κομμάτι αντίθετα, θέλω χρόνο για να κάνω την επιλογή!
Πρώτα για το όνομα. Γιατί είναι γνωστό με πολλά:
 Chayote, Sicyos edulisChocho (να το το ¨τσο-τσο¨!) edulisChayote edulis,lacinatus CucumisCucumis acutangulusSechium americanumSechium cayota ... 
[Σικυός η σίκυος στα αρχαία ελλ. λεγόταν το αγγούρι
-αλλά και το κολοκύθι.Από εκεί πήρε το όνομά της η Σικυών-σημερινό Κιάτο(εδώ).
Edulis σημαίνει βρώσιμο.]

Καταγωγή, νότιο Μεξικό, Γουατεμάλα.
Διαβάζω ότι επιστήμονες που το έχουν ταξινομήσει
από την δεκαετία του 90 του προηγούμενου αι.
συμφωνούν ότι αποτελείται από τουλάχιστον 11 είδη
από τα οποία τα 9 είναι άγρια.
Μια ματιά εδώ με πείθει.

Στον ιστό βρήκα συνταγές για τα πάντα του:
Εκτός του καρπού,για τα φύλλα,τις κορφές,ως και για τις ρίζες του!!!
Όλα χρησιμοποιούνται σαν πηγές διατροφής υψηλής θρεπτικής αξίας!
(αμινοξέα-βιταμίνη C)


Για το πως το μαγειρεύουμε εμείς...
... εδώ για παράδειγμα, σε ένα πιάτο εποχής
ελαφρά σοταρισμένο,με αυγό, φέτα και τσακιστές ελιές σε λεμόνι...





 Όσο για τα της καλλιεργητικής τεχνικής του
- που έχει και αυτή το ενδιαφέρον της-
[ Είναι πολυετές αλλά συνιστάται ανανέωση κάθε τρία χρόνια 
για τον φόβο ασθενειών(νηματώδεις).]
-σε κάποια άλλη ανάρτηση η συμπληρώνοντας αυτήν.


(Εδώ σε κρεβατίνα στην Αφρική.
Ανάμεσα στις πολλές χρήσιμες πληροφορίες,
αναφέρεται η μελισσοκομική του χρήση
τόσο για την φήμη του μελιού του,
όσο και για την πλούσια και μακράς διάρκειας ανθοφορία του).


Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Μπόλιασμα ελιάς Σεπτ-Οκτ (με ενοφθαλμισμό)

Για τον εγκεντρισμό στην ελιά, εδώ.

 Εδώ,στις 22 τον Μάρτη 2010.
 Όλο το καλοκαίρι πέρναγα δίπλα από αυτή την προσπάθεια
χωρίς να μπορώ να χωνέψω την αποτυχία-
ελπίζοντας-μάταια- μέχρι τέλους, στην έκπληξη...
Έτσι ήταν η κατάσταση σήμερα.
Ο λόγος;
Πιθανολογώ , απρόσεχτη εκλογή κεντριών.
(Τα λέμε του χρόνου τον Μάρτη...)
 Από αυτήν εδώ είχα πάρει κεντριά για τον εγκεντρισμό την άνοιξη,
σε αυτή επέμεινα και αυτή τη φορά!
Δενδρύλλιο που μπήκε κατά λάθος 
ανάμεσα στις άλλες που αγόρασα στο φυτώριο.
Για Αμφ'ισσης την κάνω.
Τεράστιες ελιές- φαινόμενο
-για σιγουριά θα ήθελα άλλο ένα δέντρο στον αγρό.
(Ο καταραμένος Νώε μέσα μου...)

Εδώ,μια ¨ λουμάδα ¨, ένας  ¨ λαίμαργος ¨ βλαστός.
Τροφοδότης οφθαλμών.
Φαίνονται οι οφθαλμοί ακριβώς όπως τους χρειάζομαι...
(Εννοείται τα εργαλεία όπως το έχω ξαναπεί
καλά ακονισμένα - απολυμασμένα).
Το ενδιαφέρον μου τραβούν ιδιαίτερα αυτοί στη βάση 
καθώς, όπως είναι οι πιο τρυφεροί,
μου είναι και πιο εύκολο να τους αποσπάσω
χωρίς να τους καταστρέψω. 
Στο ξεκίνημα λοιπόν,η λήψη των εμβολίων.
Πρώτα θα αφαιρέσω τα λιγότερα καλά-για ¨ ζέσταμα ¨-
Τελευταία τα καλύτερα(για μένα, αυτά της βάσης). 
Κάθε ένα που βγάζω
-και θα βγάλω όσα μπορώ-
το βάζω στο στόμα για να μην αφυδατωθεί. 
Εφαρμόζω με δυο τρόπους τον ενοφθαλμισμό.
Στον πρώτο, το εμβόλιο έχει όπως φαίνεται το σχήμα πένας.
Πιο κάτω, στον δεύτερο τρόπο...
... είναι ¨πλακέ¨.
(Αφήνω τον μίσχο- αν γίνεται- 
για διαπίστωση αργότερα της επιτυχίας η μη.)
Όπως είναι κομμένο από αυτή τη μεριά, το κόβω και από την άλλη.
Ανασηκώνω σχολαστικά
 -χωρίς βιασύνη-
 περιμετρικά του ματιού τη φλούδα...
Ο.k, αυτά για τα μάτια νομίζω, αρκούν.

... Έρχομαι τώρα,
 (-μπα,τι είναι αυτή η χλώρωση φάτσα-κάρτα;
Εκείνη την ώρα δεν στάθηκα να εξετάσω...) 

 να προετοιμάσω το υποκείμενο.
Αυτή η διαδικασία είναι καλύτερο να προηγείται,
όταν είμαι αναποφάσιστος στο πως θα το συμμαζέψω.
(Είναι καλό-για να μην πω απαραίτητο-
ένα καλό καθάρισμα του εδάφους γύρω από τον κορμό,
ώστε να βρίσκονται με τη ¨ μία¨ 
μπόλια που μου έπεσαν.)

Θα διαλέξω
ανάλογα με τα μπόλια που πήρα
τους πιο ζωηρούς βλαστούς.
Από αυτούς που θα μείνουν, αφήνω μόνο ένα βλαστάρι
που θα οδηγεί τους χυμούς προς τα πάνω.

Για τα πλακέ εμβόλια,
όπως τα έχω στο στόμα,
τα βάζω ένα-ένα, επάνω στο σημείο που έχω διαλέξει.
Στο ίχνος που θ αφήσουν κόβω τη φλούδα του υποκ.
(Θα ήταν καλύτερα να ανέβαινα λιγάκι πιο ψηλά,
για καλύτερη εφαρμογή της ράφιας.)
Θέλω το μάτι να εφαρμόσει κατά το δυνατόν τέλεια.
Γι αυτό, όπου χρειάζεται, κόβω στο υποκ.τη φλούδα με το εμβολιαστήρι.


Εδώ, έχω ήδη βάλει σε¨  Τ ¨(ταφ) την πένα...
Αυτό το μάτι εν προκειμένω,δεν ξέρω γιατί το έβαλα.
Κανονικά, αποφεύγω μάτια που δεν μου φαίνονται
100% απείραχτα-τούτο εδώ, κιτρινίζει ύποπτα!
Ας έχει. Ένα είναι, ανάμεσα σε πολλά.
Θα το σπρώξω με το εργαλείο να μπει καλά μέσα.
Αν σταματήσει και περισσεύει, κόβω.

Αυτό, είναι το τελικό κλείσιμο με τη ράφια...
Τέλος.

Η διαδικασία αυτή
-με πένα όμως μόνο-
μπορεί να ακολουθηθεί σχεδόν για όλα τα δέντρα
αυτή την εποχή και μέχρι προχωρημένο φθινόπωρο
Η παρατήρηση πάντως στον αγρό ήτανε πως:
αυτά τα φθινοπωρινά εμβόλια και τα αντίστοιχα της επόμενης άνοιξης,
φτάνανε περίπου να έχουν την ίδια ανάπτυξη
καθώς τα ανοιξιάτικα εμβόλια, είναι πιο ¨ ορεξάτα ¨
 η δε ανάπτυξή τους είναι πιο ορμητική.

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Εμβολιασμός συκιάς(Νο 2).



Συνεχίζοντας αυτή την ανάρτηση με έναν απολογισμό...
... θέλω να κλείσω για αυτή την καλλιεργητική περίοδο
το θέμα ¨ συκιά ¨
ανεβάζοντας τις σημερινές φώτο απο τον φθινοπωρινό αγρό,
και κρατώντας μερικές σημειώσεις, παρακαταθήκη για του χρόνου.
Το πρώτο,
σε αυτήν από κάτω την χορταστική φωτογραφία:
Τα έργα απεδωσαν...(μα κυριολεκτικά ομως καρπούς!
Όταν το υποκείμενο είναι εύρωστο,με όρεξη να προχωρήσει...,
...το μπόλιασμα πετυχαίνει πιο εύκολα
 η μετέπειτα δε εξέλιξή του είναι τέτοια που το δέντρο
έρχεται γρήγορα στα ίσια του, κερδίζοντας τον χαμένο χρόνο 
που του στέρησα.

Παρενθετικά,σαν σχόλιο στην πιο πάνω φωτό...
παραθέτω τέσερις σχετικές φωτό..
Είναι τα λεγόμενα κολορίζια.Άλλως πως,παραφυάδες.
(Στους κόμπους των οποίων,
 υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση ορμονών
που βοηθούν 
-κατόπιν της πιο πάνω προετοιμασίας
με την αφαίρεση όλων των φύλλων
εκτός ενός-
στο ριζοβόλημά τους.)
Η δουλειά αυτή,
αντί για Μάη που την κάνω εδώ, 
καλό είναι να γίνεται χειμώνα 
όταν βρίσκονται σε λήθαργο.
Εν πάση περιπτώσει όμως,
μια και μου αρέσει να χρησιμοποιώ τα πάντα,
δεν χάνω την ευκαιρία να προσπαθήσω να πλουτίσω το φυτώριό μου.
Φυσικά,
πρόκειται για υποκείμενα 
απολύτως όμοια με την μαμά τους
άρα για μένα,
ΘΕΛΟΥΝ ΜΠΟΛΙΑΣΜΑ!


Κλείνει η...παρένθεση!


Ενα δεύτερο-για να συνεχίσω,
οι ζημιές που είχα
από έλλειψη στήριξης και  δυνατό αέρα...

Έτσι, αυτός ο όμορφος βλαστός...
σε φωτο της26ης Αυγούστου...
...δεν υπάρχει πλέον.
Αυτό το μπόλι ήταν η δεύτερη ποικιλία
που θέλησα να φιλοξενεί το δέντρο.
Του χρόνου ίσως δοκιμάσω πάλι σε αυτό το σημείο...
Φαίνεται καλά η τέλεια προσαρμογή εμβολίου-υποκειμένου
καθώς και η ισόρροπη ανάπτυξη και των δυο μερών.
...
Τώρα,
 να έλθω στον άλλο τρόπο εμβολιασμού της συκιάς.
Όπως το  έγραψα στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση,
ο  Ιούλιος είναι ο μήνας ο ¨ καθιερωμένος ¨ για μπόλιασμα συκιάς
με μάτι(ενοφθαλμισμός).
Τα μάτια λοιπόν που εμβολίασα τον   Ιούλιο
στο συγκεκριμένο δέντρο...
... έμειναν σε λήθαργο
καθώς η δύναμη του υποκειμένου 
μοιράζεται σε πολλούς κλάδους...
και οι χυμοί 
δεν καθοδηγήθηκαν αυστηρά προς τους νέους οφθαλμούς και μόνον.
Σαν συμπέρασμα λοιπόν...
...ο εγκεντρισμός σαν μέθοδος για την συκιά έδωσε εντυπωσιακό αποτέλεσμα
σε σχέση με τον ενοφθαλμισμό.
Σύγκριση όμως θα μπορεί πιο καλά να γίνει
του χρόνου τέτοια εποχή...


...Κλείνοντας(ποίος γελάει;)...
το φθινόπωρο είναι καλή εποχή
-εαν υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος-
για προπόνηση, εξάσκηση για τους ενοφθαλμισμούς
άνοιξης-καλοκαιριού. 

Γιατί όχι λοιπόν και τώρα.
Εκείνο που ορίζει τον κατάλληλο για μπόλιασμα καιρό
είναι βέβαια, οι χυμοί.
Τόσο σε εμβόλιο όσο και υποκείμενο.
Αν δεν μπορώ με το μπολιαστηράκι να βγάλω το μάτι
η εαν η φλούδα του υποκ. δεν σηκώνεται εύκολα,
αντίο προσπάθεια...
-ραντεβού στην επόμενη φάση...


Και ιδού η συνέχεια αυτής της επέμβασης,
δυο χρόνια μετά:
...26-4-2012,το ίδιο πάντα δέντρο. 
Τα μάτια,
άργησαν μεν, αλλά εκπτύχθηκαν. 
Και από κάτω,
έναν μήνα μετά,15 Μάη του ΄12.


 Εδώ από κάτω,ο αγγλικός-διπλός σχιστός.
Όμοια από κάτω το δεύτερο εμβόλιο με αγγλικό. 
Σχεδόν δυσδιάκριτη η ένωση... 
Το σύνολο,με ικανοποιεί!




Συνοπτικά τώρα (που λέει ο λόγος ντε...):
Για την εκλογή εμβολίου, θέλω βλαστό της φετινής χρονιάς
απο το δέντρο το οποίο έχω πει οτι θέλω να πολλαπλασιάσω.
Στα μεγάλα δέντρα καμιά φορά, θέλει λίγο ψάξιμο.
Κατά την αφαίρεση του ¨ ματιού ¨
προσοχή να μην γίνει ζημιά.
Για εξάσκηση βοηθάει η μουριά, βγαίνει πιο... καθαρά το μάτι.
Αν πίσω απο τον οφθαλμό μείνει τρυπίτσα, 
το εμβόλιο δεν έχει μέλλον.
Εμβολιάζω με όσα μάτια έχω καταφέρει να πάρω ακέραια.
Οι παλιότεροι βλαστοί
 έχουν φλούδα με μεγάλο πάχος που δυσκολεύουν το πράγμα.
Κάνω με το εμβολιαστ'ηρι ενα ¨ Τ ¨.
Αναλόγως της θέσης που διάλεξα 
ενδέχεται το ταφ να πρέπει να είναι ανάποδα
ώστε να μην πνίξει το γάλα του δέντρου το μάτι.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, σε περίπτωση επιτυχίας,
το μάτι θα μείνει σε λήθαργο.
Για τους χειρισμούς της Άνοιξης, τα λέμε στον καιρό τους.




Ζημιές.


(Να όμως που οι ζημιές από τον αέρα  είχαν και συνέχεια...
Τέλος Οκτώβρη του΄10,η βλάστηση είχε φουντώσει
οι ριπές δε του αέρα ξεπέρασαν τις αντοχές των στηριγμάτων
και...
Ναι...Και ένα ωραίο έργο, είναι παρελθόν...

Η εξέλιξη, τονίζει την ανάγκη, 
σε περίπτωση τόσο ζωηρής έκπτυξης,
για προσεκτικό κλάδεμα μέσα στην καλλιεργητική περίοδο-
όσο και να μη μου αρέσει καθόλου η ιδέα.


Τόσο πιο πολύ σε μεγάλο κίνδυνο είναι εκτεθειμένο το εμβόλιο
όσο πιο γρήγορη είναι η εξέλιξή του...



Κατ αυτόν τον τρόπο, μένω προσγειωμένος:
Η ζημιά θα με πόναγε πολύ περισσότερο
του χρόνου το καλοκαίρι-
εάν δεν είχα μέσα στον χειμώνα κλαδέψει αυστηρά.
Στον ενοφθαλμισμό δεν είχα παρόμοιες δυσκολίες
 δεν αποκλείεται μάλιστα καθόλου,να είναι ακριβώς αυτός ο λόγος
-η ζωηρότητα της συκιάς-
για τον οποίο δεν συνηθίζεται ο εκεντρισμός .)

Ουφφ! Ανάρτηση ...γκραν γκινιόλ με μπόλικο σασπένς
και απροσδόκητα δραματικό τέλος!




Αλλά πάλι,όχι
Μάλλον,σε ανάρτηση-σεντονιάδα καταλήγει...
Είμαστε εδώ, 23 Μάρτη΄12. 
Θυμίζω ότι γλύτωσε δεξιά το μπόλι
-15~πόντους εμβολιασμένο  από τον κορμό.
Διακρίνεται καθαρά από κάτω.
Την ράφια ψηλά,
την έβαλα γιατί στο συγκεκριμένο σημείο
σκίστηκε ο βλαστός.
Αφαιρώ μεγάλο κομμάτι του κορμού 
ώστε να έρθω κοντά στο παλιότερο εμβολιασμένο σημείο,
αποφεύγοντας από την άλλη
πιθανόν νεκρωμένη ζώνη του δέντρου.
Στην ανάμεσα περιοχή 
υπάρχουν ¨κρυφοί¨ οφθαλμοί
την βλάστηση των οποίων χρειάζεται να σταματώ.
Το μπόλι,
κατά τα γνωστά:
Από την προηγούμενη, εάν μου πέφτει μακριά το δέντρο
που θα μου το προσφέρει
-οπωσδήποτε προφύλαξη
ώστε να μη μου ξεραθεί 
με βρεγμένη εφημερίδα,πλαστική σακούλα και ψυγείο
σε περίπτωση που δεν είμαι σίγουρος για το πότε θα μπολιάσω-
η,και επί τόπου εάν το έχω κοντά. 
 Το παραπάνω μπόλι,το αφήνω ένα,το πολύ δυο μάτια.
 Προσεκτικά,θα χτυπήσω από επάνω
-όταν γίνεται-
προτού βάλω την ράφια,
ώστε να σφηνώσει καλά το εμβόλιο.
Εδώ στην από πάνω,
τα πράσινα μάτια,δείχνουν ήδη προχωρημένη εποχή
για την λήψη εμβολίου.
Επίσης ,δοκιμαστικά,
πήρα την κορφή του βλαστού.
Λίγο πιο κάτω στην επόμενη επίσκεψη 
,θα φανεί η εξέλιξη της δοκιμής. 
Με την ράφια και την πάστα εμβολιασμού,
έχω προς το παρόν, τελειώσει τον χειρισμό. 


Επιστρέφω 26-4-12,
ένα μήνα πες,μετά.
Όλα έχουν πάει κατ ευχήν.
 Η κορφή,έχει και αυτή,βλαστήσει .
Πρώτη αυτή μάλιστα!

Σχεδόν δε, άλλον έναν μήνα μετά...
...στις 15-5ου,η πάνω και η κάτω. 


 Τέλος,εδώ πάλι από κάτω,
σε επόμενη επίσκεψη στις 19-6ου.
Τελική έκπτυξη των τριών από τα τέσσερα εμβολίων. 
Ο παραπάνω βλαστός σαν πλάγιος που είναι,δεν βολεύει.
Στην επόμενη καλλιεργητική φάση
-κατά τέλος χειμώνα μεριά-
θα κλαδευτεί στο σημείο που δαχτυλοδειχτώ
(Οι οφθαλμοί της βάσης θα δώσουν 
τους επιθυμητούς ευθυτενείς - ζωηρούς βλαστούς
και χρόνο στο σημείο εμβολιασμού για καλύτερο ¨δέσιμο¨)
Όπως βλέπω το δέντρο από απόσταση
και με όλη του τη βλάστηση προϊόν αποκλειστικά εμβολιασμού,
ήδη υπάρχει τάση εξισορρόπησής του.
Με λίγη όρεξη για πειραματισμό και υπομονή,
αποκλείεται να μην έρθει το ποθούμενο,δεν είναι;...